Oto dość precyzyjne i rzetelne informacje dotyczące zgodności ustaw z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej (KRP) i roli Trybunału Konstytucyjnego (TK). Zachęcamy do uważnego zapoznania się z tymi informacjami i lektury Konstytucji RP. Nie dajcie się okłamywać! Kontrolujcie organy i urzędy, które bezprawnie uzurpują sobie miano instytucji państwowych / publicznych!
OSTRZEŻENIE: Nielegalność ustaw i działań administracji
Obecne ustawy i rozporządzenia, na podstawie których działają sądy, komornicy, sanepidy, policja oraz cała administracja publiczna, nie przeszły prawidłowego, zgodnego z Konstytucją RP procesu legislacyjnego.
W szczególności kodeksy z czasów PRL, takie jak:
– Kodeks cywilny (1964 r.);
– Kodeks karny (1969 r.);
– Kodeks postępowania karnego (1969 r.);
– Kodeks postępowania cywilnego (1964 r.);
– Kodeks wykroczeń (1971 r.);
– Kodeks postępowania administracyjnego (1960 r.);
nie zostały podpisane przez Prezydenta RP w trybie przewidzianym przez art. 122 ust. 2 i 3 KRP, który stanowi: „Prezydent Rzeczypospolitej podpisuje w ciągu 21 dni od dnia przedstawienia ustawę i zarządza jej ogłoszenie w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Przed podpisaniem ustawy Prezydent Rzeczypospolitej może wystąpić do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem w sprawie zgodności ustawy z Konstytucją.”
Zgodnie z art. 87 KRP – źródłami prawa powszechnie obowiązującego to Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Wymienione kodeksy, które były jedynie nowelizowane, nie spełniają wymogów konstytucyjnych, jeśli nie przeszły pełnego procesu legislacyjnego zgodnego z obowiązującą Konstytucją.
– Brak konstytucyjnego umocowania administracji: działania sądów, komorników, sanepidów, policji oraz administracji publicznej opierają się na przepisach, które nie zostały zweryfikowane pod kątem zgodności z Konstytucją przez Trybunał Konstytucyjny w prawidłowym trybie. Tym samym, administracja ta działa można rzec nielegalnie, bez umocowania konstytucyjnego.
Rola Trybunału Konstytucyjnego i uchybienia w jego funkcjonowaniu
Zgodnie z art. 188 ust. 3 KRP, który stanowi:
„Trybunał Konstytucyjny orzeka w sprawach zgodności ustaw i umów międzynarodowych z Konstytucją, a także zgodności ustaw z ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi, których ratyfikacja wymagała uprzedniej zgody wyrażonej w ustawie.”
Trybunał Konstytucyjny ma obowiązek orzekać z urzędu w sprawach zgodności ustaw z Konstytucją w składzie konstytucyjnym obejmującym 15 sędziów (orzeczników). Orzeczenia TK są kluczowe dla potwierdzenia zgodności przepisów z Konstytucją i muszą być opublikowane w Monitorze Polskim (art. 190 ust. 2 KRP):
„Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego zapadają większością głosów i są ogłaszane w Dzienniku Ustaw lub Monitorze Polskim.”
Publikacja ta umożliwia Prezydentowi RP weryfikację zgodności przepisu przed jego podpisaniem (art. 122 ust. 3 KRP).
Jeśli TK orzeknie, że przepis jest zgodny z Konstytucją, Prezydent RP ma obowiązek podpisać ustawę. W przypadku wątpliwości, Prezydent może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie, ale TK wydaje wtedy jedynie wyrok lub postanowienie, a nie orzeczenie, ponieważ orzeczenia są wydawane wyłącznie z urzędu (art. 188 KRP).
Żaden przepis prawa, w tym wymienione kodeksy, nie posiada automatycznie orzeczenia TK potwierdzającego zgodność z Konstytucją, jeśli takie orzeczenie nie zostało wydane. Brak orzeczenia oznacza, że przepis nie może być uznany za zgodny z Konstytucją na podstawie domniemania.
Zasady demokratycznego państwa prawa
Konstytucja RP jasno określa zasady funkcjonowania państwa, w tym:
– Art. 7 KRP:
„Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.”
Działania administracji, sądów, komorników, sanepidów i policji, które opierają się na niekonstytucyjnych przepisach, naruszają zasadę zgodności z Konstytucją.
– Art. 8 KRP:
„Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej. Przepisy Konstytucji stosuje się bezpośrednio, chyba że Konstytucja stanowi inaczej.”
Wszelkie przepisy i działania muszą być zgodne z Konstytucją, a brak takiego umocowania czyni je nieważnymi.
– Art. 13 KRP:
„Zakazane jest istnienie partii politycznych i innych organizacji odwołujących się w swoich programach do totalitarnych metod i praktyk działania nazizmu, faszyzmu i komunizmu, a także tych, których program lub działalność zakłada lub dopuszcza nienawiść rasową i narodowościową, przemoc w celu zdobycia władzy lub wpływu na politykę państwa albo przewiduje utajnienie struktur lub członkostwa.”
Przepisy z czasów PRL, wywodzące się z systemu komunistycznego, są sprzeczne z tą zasadą i nie mogą być uznane za zgodne z Konstytucją.
Brak prawidłowego procesu legislacyjnego
Konstytucja RP nie przewiduje możliwości nowelizacji ani domniemania ważności przepisów prawnych pochodzących z czasów PRL, podpisanych przez Radę Państwa. Zgodnie z art. 87 KRP, źródła prawa muszą być zgodne z Konstytucją, a każdy przepis powinien przejść pełny proces legislacyjny, zakończony orzeczeniem TK i podpisem Prezydenta RP. Brak tych elementów oznacza, że obecne przepisy, na których opiera się działanie administracji, są niezgodne z Konstytucją.
Dlaczego to ważne?
Zgodność ustaw z Konstytucją RP, prawidłowy skład Trybunału Konstytucyjnego (15 sędziów), publikacja orzeczeń w Monitorze Polskim, podpis Prezydenta RP oraz prawidłowe umocowanie organów władzy to fundamenty demokratycznego państwa prawa. Obecne działania sądów, komorników, sanepidów, policji i administracji, oparte na nieprawidłowo wprowadzonych przepisach, naruszają prawa obywateli i zasady konstytucyjne.
Zachęcamy do lektury Konstytucji RP, abyście mogli sami zweryfikować prawa i obowiązki oraz zrozumieć, jak powinien funkcjonować prawidłowy system prawny. Nie dajcie się oszukiwać! Kontrolujcie organy i urzędy, które bezprawnie uzurpują sobie miano instytucji publicznych!
Bądźcie świadomi swoich praw!
Opublikowano: 23 kwietnia 2026
